Als een duivel uit een doosje – genetische afwijkingen.

Even kijken naar erfelijke aandoeningen en hoe ze ontstaan.

De meeste zijn het gevolg van een beschadigd recessief gen. Dus een gen dat op de één of andere manier niet goed gekopiëerd is, of door één of andere reden beschadigd geraakt is. Tot hiertoe geen probleem, want de meeste honden hebben daarnaast ook nog een normale kopie van dat gen, dat niet beschadigd is, en die  normale kopie zorgt ervoor dat de hond er geen last van heeft en er niets van te merken is dat het beschadigde gen daar ook ergens rondhangt. Maar dat houd dan ook in dat dat beschadigde gen ook gewoon doorgegeven word aan de volgende generaties, net zoals een gewoon gen word doorgegeven. Daardoor kan het generaties lang onopgemerkt in het genenbestand rondhangen zonder opgemerkt te worden.

De problemen beginnen pas als een hond 2 kopies van dat defecte gen krijgt wanneer er twee dragers daarvan verpaard worden. Er is dan geen normale kopie meer aanwezig van dat gen, en hetgene wat dat gen deed, zal dan ook anders gaan werken door de twee beschadigde genen. Dat kan iets heel banaals zijn, waarvan ze relatief weinig last hebben. Maar kan ook iets ernstigers zijn, en als dat het geval is spreken we over een erfelijke afwijking. Het aantal erfelijke afwijkingen bij honden, veroorzaakt door een enkel defect gen, staat vandaag op 641 (Online Mendelian Inheritance in Animals), en groeit met de dag lijkt het wel.

Grootste probleem is dus dat ze verborgen zijn zolang de honden die drager zijn, ook nog één goede kopie van dat gen hebben. Je hebt immers 2 kopieën nodig om het gebrek zichtbaar te maken. En aangezien deze genen dus ook gewoon mee verdergegeven kunnen worden aan het nageslacht, komen er steeds meer en meer dragers. En zodoende word dan ook de kans dat 2 dragers nageslacht gaan krijgen, steeds groter en groter.

Dus op een gegeven moment duikt er plots uit het niets een pup op die een afwijking heeft. Dat word dan meestal afgedaan als toevallig of als ‘pech hebben’, en er word in eerste instantie weinig aandacht aan besteed. Maar dan beginnen er langzaamaan meer en meer honden op te duiken die die afwijking hebben, tot de fokkers en rasverenigingen gaan beseffen dat er toch wel meer aan de hand moet zijn, en dat het een serieus probleem begint te worden. Maar op dat punt, wanneer ze dat beginnen te beseffen, is het eigenlijk al te laat.

En nu komen we bij het Hardy-Weinberg principe. Dat geeft een ruwe schatting van het aantal dragers per lijder voor erfelijke aandoeningen. Aangezien bij het fokken van honden niet helemaal voldaan wordt aan de voorwaarden, en er bv wel selectief word gefokt, mogen we bovendien nog aannemen dat de situatie bij honden nog een stuk erger gaat zijn dan voorspeld door HW.

2336209

In bovenstaande grafiek zie je het aantal dragers vs lijders via het HW-principe. Dus wanneer slechts 1% van de huidige populatie lijder is, dan heb je daartegenover 20% dragers staan. Nu gaat er niemand iets achter zoeken als slechts 1 hond op de 100 een afwijking heeft. Dat word dan beschouwt als ‘iets dat kan voorvallen’. Er is nog niet geweten vanwaar het komt, en omdat het zo zelden voorkomt, word er ook verder niets achter gezocht. Pas als er veel meer gevallen opduiken gaat men toch gaan kijken wat de oorzaak is en hoe ze het kunnen oplossen. Maar wanneer zijn er genoeg gevallen om ervoor te zorgen dat er verder gekeken gaat worden? Bij 5% van de populatie? Bij 10% van de populatie? Bij 5% zit je al met meer dan 30% van alle honden van dat ras die drager zijn van de afwijking. Bij 10% is al meer dan 40% drager. Is er dan nog wel iets aan te doen? Alle dragers uit het fokbestand verwijderen is in de praktijk vrijwel onmogelijk. Wat rest is dan enkel nog het ontwikkelen van een test die de afwijking kan opsporen, alle honden die voor de fok gebruikt worden gaan testen, en van daaruit verder gaan…

Iedere hond heeft recessieve afwijkingen. Maar er moeten er dus twee verpaard worden om die naar voren te brengen. En de snelste manier om dat te doen is fokken met nauwe verwanten, die veel genen delen met de hond die je al hebt. Dat is ook de reden dat veel fokkers doelbewust fokken met verwantte lijnen. De gewenste genen zijn zo immers ook het makkelijkst verkrijgen. De meeste fokkers willen hun lijnen zo homozygoot als ze ze kunnen krijgen, en daarvoor heb je veel dezelfde genen nodig. Maar dat betekend dus naast de gewenste genen, ook de ongewenste genen. Dat is jammer, maar is gewoon een feit. En dat is ook één van de belangrijkste redenen waarom de lijst met aandoeningen maar blijft groeien.

Dus als je nog eens een fokker hoort zeggen over een afwijking dat dat geen probleem is in het ras, dat het gewoon brute pech is, of dat zoiets nu eenmaal wel eens kan gebeuren, denk dan nog eens na. Het kan het begin van een serieus probleem zijn…

 

Bron: http://www.instituteofcaninebiology.org/

Plassen: facebook voor honden

68250_123079584422681_1534399_n

 

Vanmiddag tussen de buien door even gaan wandelen in het Prinsenpark in Retie. Heel mooi gebied als je de mooiste routes kent. Enkel jammer dat de honden daar aan de lijn moeten blijven.

Daarom ook hebben ze daar een paar jaar geleden een vrij grote hondenweide aangelegd. Normaal ben ik niet zo’n liefhebber van een hoop vreemde honden zomaar bij elkaar te gooien, maar was de laatste kilometer van mijn wandeling een vrouw tegengekomen met een heel leuk jong whippetje, en we waren samen verder aan het wandelen. Toen we die hondenweide passeerden stelde mevrouw voor om de hondjes daar even los te laten zodat ze nog even deftig konden rondrennen. Was verder nog 1 pupje op die weide, dus leek me niet veel kwaad te kunnen. Dus zo gezegd zo gedaan.

Na een tiental minuten kwamen er nog 2 anderen opdagen, en daarna volgde de ene na de andere. Alles leek heel soepel te verlopen, en we waren net lekker aan het discusiëren dus ik bleef ook maar wat langer hangen dan ik oorspronkelijk van plan was.

Na verloop van tijd begon me plots iets op te vallen. Telkens er een nieuwe hond bij op de weide kwam, werd die gelijk omsingeld en had ie direct een stuk of 5 neuzen onder zijn/haar staart zitten. En de meeste nieuwkomers deden dan een paar stappen vooruit, deden een plasje en waren verlost van de opdringerige bende. Die gingen gewoon aan die plas ruiken in plaats van onder de staart. Kwam spontaan bij me op dat dat plassen eigenlijk een soort facebook voor honden is. Een manier om informatie te delen met elkaar, zonder daarbij meteen te intiem te moeten worden.

Zou het dan ook kunnen, dat wanneer 2 honden elkaar bijvoorbeeld op het voetpad ontmoeten, en ze dan geen kans hebben om die intimiteit te ontlopen door even te plassen, ze daardoor anti-sociaal gedrag gaan vertonen? Genoeg voorbeelden van honden die geen probleem hebben met onderling contact als ze vrij rondlopen, maar wel gaan snauwen en uitvallen als ze aan de lijn gedwongen worden intiem te worden met andere honden. Kan veel redenen hebben, maar misschien is het niet de mogelijkheid hebben om even te plassen, daar ook wel eentje van…

Is eigenlijk nog veel te weinig onderzoek verricht naar het gebruik van urine bij honden als communicatiemiddel (of ik ben die studies gewoon nog niet tegengekomen). Net zoals ik daarstraks ook een hond een bal zag afnemen van een andere hond, er over ging plassen en hem dan gewoon links liet liggen. Geclaimed en niet interessant meer. En net zoals ik Inu en Akina (mijn wasbeerhondjes) vroeger telkens over hun eten zag plassen, zodat de ander er niet met weg zou lopen… Erg interessant eigenlijk toch!

 

171522_136070339790272_5732555_o

Inu en Akina

Ethisch verantwoord honden fokken. Even mijn mening

Afbeelding

Ok, ik lees redelijk wat mee op verschillende hondenfora, en zie vrijwel dagelijks nieuwe mensen die daar aangewaaid komen om wat hulp te vinden bij het zoeken van een pup. En telkens krijgen ze hetzelfde antwoord voorgeschoteld. Blijf weg van broodfok, en ga op zoek naar een goede fokker. Bij broodfok gaat het dan (beetje afhankelijk van op welk forum je zit) van pupyfabrieken tot alles dat geen stamboom heeft. Een goede fokker is dan meestal iemand die met stamboom fokt. En ik blijf mij daaraan storen, al laat ik het daar zelden horen om weer geen eindeloze discussie uit te lokken waar niemand iets aan heeft.

Maar feit is, het hele fokgebeuren is eigenlijk 1 grijze zone. De puppyfabrieken laten we even buiten beschouwing, want elk mens met een beetje gezond verstand snapt wel (voor zover ze het wel willen snappen) dat je die industrie beter niet steunt en dat de meeste van de dieren die in die industrie gebruikt worden, geen al te rooskleurig bestaan hebben.

Blijven dus over; al de andere fokkers. Van gelegenheidsfokkers, hobbyfokkers, oeps-nestjes, bewust fokken van kruisingen tot stamboomfokkers. Is de ene nu beter dan de andere?

Laten we ‘goed’ even vervangen door ‘verantwoord’. Iedereen is het er wel over eens dat fokken best mag, zolang het op een verantwoordelijke manier gebeurt. En het probleem is, dat onze definitie van wat verantwoord fokken is, meestal helemaal fout is en op termijn een bedreiging vormt voor de gezondheid van onze geliefde hondjes.

Als voorbeeld. Zag een maandje geleden dit nestje voorbijkomen. Saluki x bull.

AfbeeldingAfbeelding

Pups waren zo verkocht. Eentje als huishond, de rest aan jagers.

Maar veel mensen zouden dat onverantwoord fokken noemen. Kruising waarvan de ouders niet getest zijn terwijl er al zoveel kruisingen in asielen zitten. Terwijl we eigenlijk blij zouden moeten zijn dat er met deze honden is gefokt, en we zelfs zouden moeten hopen dat sommige van die pups op hun beurt ook een nestje zouden mogen krijgen.

Waarom? Omdat onze definitie van verantwoord fokken zorgt voor een verwoestende impact op de genetische diversiteit, een toename van genetische afwijkingen en honden die te kampen krijgen met fysieke mankementen die hun kwaliteit van leven nadelig beïnvloeden.

En veel mensen, heel veel mensen, steken gewoon hun hoofd in het zand als dat ter sprake komt. En blijven geloven dat met de nodige testen en seletief fokken, alle problemen vermeden of ongedaan gemaakt kunnen worden. Echter, de praktijk wijst uit dat de genetische afwijkingen zich na verloop van tijd onvermijdelijk gaan opstapelen. Zie http://www.dogenes.com/diverse.html

Daarbij komt ook het probleem dat vrijwel alle stamboeken gesloten zijn en daarbij voorbij gegaan word aan het feit dat in de geschiedenis van de rassen waarbij kruising met 1 of meer gelijkaardige rassen eerder regel dan uitzondering was. Maar met het sluiten van de stamboeken, zijn deze nu allemaal geïsoleerd.

Dus, verantwoord fokken staat helemaal niet gelijk aan met stamboom fokken.

Wat is verantwoord fokken dan wel? In mijn ogen, gebruik maken van:

  • Wetenschap
  • Empathie

Met het eerste word veel te weinig rekenschap gehouden door de meeste fokkers. Ok, als er een nieuwe test ontwikkeld word om ziekten of ongewenste recessieve vachttypes op te sporen, dan zijn de meesten erg enthousiast om dat deel van de wetenschap te omarmen. Maar wanneer de wetenschap in strijd gaat met tradities en ideeën die al lang worden doorgegeven, dan word het moeilijk. Er is bij de meeste aanhangers van een ras, erg weinig kritisch denken te bespeuren, en net dat kritisch denken is de sleutel tot het gebruik van wetenschap om betere resultaten te behalen. Zie ook http://www.instituteofcaninebiology.org/the-elevator-pitch.html

Empathie is een ander belangrijk aspect waarmee veel te weinig rekening word gehouden. Ik zal bijvoorbeeld nooit begrijpen hoe mensen kunnen zeggen dat ze van hun honden houden, terwijl ze perfect gelukkig zijn om hun constante ongemak te aanschouwen. En dat is nu net wat je ziet bij fokkers van bv kortsnuitige honden die zichzelf onvoldoende kunnen afkoelen en voortdurend last hebben om te kunnen ademen. ‘Maar dat is volgens de rasstandaard’ is wat je dan meestal te horen krijgt. Maar daarbij word dan telkens wel vergeten dat die rasstandaard is opgesteld door feilbare mensen, geïnterpreteerd worden door feilbare mensen en vrij vaak misbruikt orden door nog meer feilbare mensen. Maar op een zeker punt moet je empathie voor je hond je toch zover brengen dat je kritisch gaat nadenken over die rasstandaard en de instituten die beweren het beste voor te hebben met die honden. En het is net op dat punt dat de hedendaagse hondenliefhebbers de hond hebben tekortgedaan. We kunnen het veranderen, maar dan alleen als we gaan handelen naar wat de honden echt verdienen.

AfbeeldingBij de foto: Binnenkant van de mond van een mops, 1 van de brachycephale rassen. Evenveel tanden als normale honden, maar ze passen er gewoon niet allemaal meer in…

In het voorbeeld dat ik hierboven gaf, van de Saluki x Bull pups, gaat het om 2 rassen die elkaar aanvullen en samen een goede jachthond vormen. Maar in mijn ogen kan rassen kruisen ook evengoed als het gaat om het maken van bv schattige gezelschapshondjes, zoals de zovele ‘designer-breeds’ die er de laatste jaren opduiken. Niets mis mee, zolang het verantwoord gedaan word naar mijn mening.

Afbeelding

Het is niet dat de asiels vol zitten met pups van onvertwoorde of verantwoorde (ligt er maar aan hoe je het wil bekijken) fokkers. Sterker nog, je ziet maar zelden pups in asielen. En als ze er al eens zitten, dan zijn ze meestal zo weer weg en zijn er meestal direct al meer gegadigden dan beschikbare pups. Er komen een heleboel honden om een heleboel redenen in asielen terecht, maar teveel pups is niet de oorzaak. En als ik dan weer even terug kom op de Saluki x Bull pups, die mensen die een pup uit dat nestje gekocht hebben, zouden zoiezo al niet in een asiel gaan zoeken zijn.

 

En laten we dan nog eens kijken naar wat wel het algemene beeld van een goede fokker is.

Afbeelding

Bovenstaande zijn 2 Basset Hounds van een ‘goede’ fokker. Iemand die FCI geregistreerd is, aan shows deelneemt en prijzen wint, die de honden in huis houd, ze knuffels geeft, waar ze een mooie tuin hebben om in te spelen… Word maar eens af en toe een nestje gefokt waarbij de pups voor veel geld en onder contract aan de juiste personen worden verkocht en geïnteresseerden zijn altijd welkom om de ouderdieren te bezoeken. Kruis de vakjes aan bij wat een goede fokker zou moeten zijn, en bingo! We hebben er eentje gevonden…

Of toch niet? Is iemand die bewust misvormde honden fokt, die elke dag van hun leven last hebben van die misvormingen, dan niet eerder iemand die je zou moeten aangeven voor dierenmishandeling?

Ziet bovenstaande fokker zijn honden graag? Waarschijnlijk wel. Is hij een ethische fokker? Absoluut niet!

 

Dus vergeet gewoon even al wat word aangenomen als goede en slechte fokker. Gebruik je gezond verstand en empathie.

Toch hulp nodig. Zet ik even een paar dingen op een rijtje die ik belangrijk vind:

  • Er word niet gefokt met duidelijke erfelijke afwijkingen (merle x merle, 2 dragers van recessieve afwijkingen…)
  • Er word niet gefokt op extreme lichamelijke afwijkingen. Dus geen honden die lichaamsdelen hebben die over de grond slepen, buiten adem zijn als ze naar hun drinkbak en terug wandelen, continue piepend ademhalen…
  • Er word niet aan inteelt gedaan. Inteelt is nooit noodzakelijk, wat sommige fokkers van zeldzame rassen ook mogen beweren.
  • Alle honden worden gehuisvest, gevoed en krijgen beweging aangepast aan hun individuele noden. Daar is geen gangbare regel voor. Voor sommige honden is prima als ze buiten gehouden worden, bij anderen is het geen verwaarlozing als je hun ribben kunt zien (bv windhonden). Maar als je een moddervette collie binnenshuis continue van de ene kant van de kamer naar de andere ziet springen, dan is er wel wat mis.
  • Ze vinden dat outcross een goed iets is. Daarom moeten ze het zelf nog niet doen, maar als ze er al positief tegenover staan dat anderen dat doen, dan is dat al heel wat. Jammer genoeg is het merendeel van de fokkers van mening dat outcross een absolute no-go is.
  • Ze houden van honden omdat het honden zijn, en doen er ook andere dingen mee dan enkel fokken. Kan hondenschool zijn, lange wandelingen, jacht, schapendrijven, agility, fietsen…
  • Ze nemen hun verantwoordelijkheid op voor de honden die ze gefokt hebben door het opvolgen van de gezondheid, helpen bij eventuele herplaatsing als de nood aan de man is…

That’s it, en al de rest is bijkomstig.

 

Dus een goede fokker, die verantwoord fokt kan evenzeer een gelegenheidsfokker als een hobbyfokker als een fokker van kruisingen als een stamboomfokker zijn. Zolang die het maar doet met een duidelijk doel voor ogen, dat ook echt in het belang van de hond is en niet wat anderen zeggen dat belangrijk is en hij gebruikt maakt van de kennis die hij voorhanden heeft.

 

 

 

Wat algemene info over de FOXI3-gen mutatie

Andy2

Het FOXI3-gen zorgt voor het haar bij honden en andere dieren. Het merendeel van de honden is behaard, maar ergens, een 3000 of misschien wel 4000 jaar geleden, trad er ergens in Mexico een mutatie op van dat FOXI3-gen (wat in zijn natuurlijke staat enkel het hh-gen heeft).

De mutatie is dominant, en word aangeduid met H. HH is dubbel dominant, en niet levensvatbaar. Dus de volgende mogelijke combinatie is Hh, wat er toe leid dat de nakomelingen met het H-gen, een enkelvoudige vacht hebben, welke kan variëren van enkele plukjes haar, tot volledige (maar enkelvoudige) beharing. De aanwezigheid van het Hh-gen in de nakomelingen met een enkelvoudige vacht, zorgt er ook voor dat deze eens volwassen, minder tanden zullen hebben.

Dus bij de Chinese Crested hebben we dan 3 mogelijkheden als we Hh x Hh verparen. HH, welke niet levensvatbaar zijn, Hh, welke een enkelvoudige vacht hebben (veel of weinig) en geaffecteerde tanden, en hh, welke een normale dubbele vacht hebben. Hh x hh geeft zowel enkelvoudige als dubbele vachten. Statistisch gezien geeft elke Hh x Hh verparing dus ook hh pups. hh vererft recessief, dus hh x hh geeft enkel dubbele vachten en een volledig gebit. De hh honden zijn de mutatie die voor de naaktheid zorgt, dus eigenlijk ‘verloren’. Dus in het kort. De naakthonden zorgen voor ‘naakte’ (enkelvoudige vachten) en powder puffs, de powder puffs geven enkel powder puffs. Naakt x powder puff geeft ook ‘naakte’ honden en powder puffs.

Wanneer je oude foto’s van Chinese Cresteds en Xolo’s ziet (waarbij het onderscheid tussen de twee vaak moeilijk te zien is), dan valt meteen de verscheidenheid van beharing op. Maar die verscheidenheid word tegenwoordig genegeerd door de rasstandaarden, die een ideaalbeeld verlangen, en wat je op straat, op shows ziet, is vaak getrimd om aan het ideaal van die rasstandaard te voldoen. Als er echter gefokt word met deze honden, krijg je toch telkens wel weer pups met een verscheidenheid aan beharing.

Bij de Chinese Crested heb je minstens 4 verschillende fenotypes bij de honden met het Hh-gen. Als eerste de honden met over het hele lichaam een enkelvoudige vacht, als tweede de honden die een beetje een variatie op een H-patroon met beharing op een voor de rest naakt lichaam (dit fenotype lijkt het minst in trek te zijn), als derde het voorkeurstype met een naakt lichaam, en weelderige beharing op het hoofd, mooie volle sokken en een dikke pluimstaart. En dan als vierde heb je nog de honden die veel op de Xolo lijken, met een naakt lichaam, en een beetje dunne beharing op het hoofd, aan de poten en aan de staart.

Hoe het Hh-gen vererft, is voor het grootste deel nog steeds een raadsel. Het gaat dus van geheel behaarde hairy hairless, tot true hairless met maar enkele plukjes haar. Waarschijnlijk gaat het om een serie van allelen en/of een andere factor van het H-gen. Elke Hh pup krijgt deze factors en allelen, die samen de hoeveelheid beharing en het beharingspatroon bepalen. Er is echter heel weinig wetenschappelijke info hieromtrent, dus het blijft een beetje speculeren.

Waarom is deze mutatie blijven bestaan en in stand gehouden? Toen de eerste naakte honden lang geleden in Mexico werden ontdekt, werden ze meteen met open armen door sommige mensen ontvangen. Stel je het vooral niet te romantisch voor, want een haarloze hond was makkelijker als consumptiedier, daar hoefde je immers niet eerst het vel van te stropen. Ook voor heilige doelen werden ze gebruikt. Als offer bij rituelen, voor het begeleiden van de zielen van overledenen op hun tocht door de onderwereld. Daarnaast werden ze ook gebruikt als heetwaterkruik, voor ouderen en zieken. En zouden ze genezende krachten hebben. Veel mythes omtrent deze honden die toen ontstaan zijn, zijn heden ten dage nog steeds in omloop.

In die dagen was het uiterlijk van de honden nog van ondergeschikt belang aan hun taak. Of ze nu staande of hangende oren hadden, een korte of lange staart, lang of korte beharing… dat was allemaal niet zo belangrijk. Er was toen dus ook nog geen sprake van rassen. Wel waren er verschillende types, die voor verschillende doeleinden werden gebruikt. Er was geen ras waar het gen voor naaktheid in kon komen, er was enkel een groep dorpshonden. Als we op artifacten mogen verder gaan, dan waren de meesten vrij kleine honden, met een schouderhoogte van zo’n 30 cm en met vrij kort haar. Waarschijnlijk is de mutatie ook ontstaan in één van deze kleinere honden, want er is heel weinig documentatie te vinden van grotere haarloze honden alvorens de Spanjaarden Mexico binnen vielen. Zeker is wel dat het kortharige honden waren, want de behaarde Xolo type honden hadden kort haar, en dat hebben ze vandaag de dag nog steeds.

Echter, je hebt maar één naakte hond nodig om er meer te fokken.  Hh is altijd dominant, dus fokken voor het gen is erg makkelijk.

colwrinkledog2

‘Genetic experiment’ terrifies Chinese city

‘Genetic experiment’ terrifies Chinese city as residents fear mysterious animal is escapee from nearby research centre

With a mohawk-style plume of hair and pink flesh covered in leopard-esque spots, the mysterious animal terrified locals in Xinxiang, Henan province

Foreign animal

Xinxiang is close to several scientific research centres and a local medical school – and locals became convinced the creature was an experiment gone wrong, on the run from a nearby lab

Foreign animal

One witness said: ‘The pink skin makes it look just like pig gone wrong in some sort of genetic experiment’

But police say the dog is actually a pedigree breed called a Chinese crested hairless dog is a pet – and expensive.

‘It is definitely a dog, and quite an expensive one at that,’ said a spokesman.

The bizarre breed with just tufts of hair on its head and tail and a bare, spotted body regularly features as a contender in the World’s Ugliest Dog contest.

Read more: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2156362/Genetically-modified-pig-terrifies-Chinese-city-residents-fear-mysterious-animal-escapee-nearby-research-centre.html#ixzz2oKClvCxt

 

 

Onbekend is onbemind?

 

Wanneer haarloos x haarloos word verpaard, is er gemiddeld 33% kans per pup dat hij behaard is. Later maak ik hier nog een apart onderwerp van, maar in het kort: iedere naakthond draagt ook het gen voor behaardheid, dus wanneer dat gen van beide ouders samenkomt in de pup (33% kans daarop dus), zal die volledig behaard zijn. Dit is geen fout, gewoon iets wat bij naakthonden en het fokken daarvan hoort. Bij naakt x behaard word dat dan 50% kans op behaarde pups, en bij behaard x behaard is dat 100%. De Amerikaanse Naaktterriër is hierop een uitzondering. De naaktheid word hier door een ander, recessief gen veroorzaakt, waardoor haarloos x haarloos wel voor 100% haarloze jongen zorgt. De behaarde variant is bij deze een apart ras, namelijk de Rat Terriër.

Toch hoor of zie je zelden iets van de behaarde varianten. Enkel de Powderpuff, de behaarde variant van de Chinese Crested, komt de laatste tijd wat meer in de belangstelling te staan, en dat is voornamelijk omdat ze ook dankbare showhondjes zijn door hun lange zijdeachtige vacht, waardoor ze zelfs een beetje op mini Afghaanse windhondjes lijken.

Maar wie is er al ooit een behaarde Xoloitzquintle (Mexicaanse naakthond), of een behaarde  Perro sin Pelo del Peru (Peruaanse naakthond) tegen gekomen? Zijn toch ook honden die een stamboom krijgen, en waarmee gefokt mag worden. Maar ze mochten lang niet op show uitgebracht worden, dus voor veel mensen maakte hen dat dan ook niet goed genoeg om er veel aandacht aan te besteden. Veel fokkers lieten en laten nog steeds de behaarde pups dan ook inslapen (vooral in de landen van oorsprong), geven ze gratis weg of verkopen ze voor een appel en een ei. Simpelweg omdat er vrijwel geen vraag naar is. Erg jammer eigenlijk, want zijn vaak erg mooie honden met hetzelfde geweldige karakter dat hun naakte nestgenootjes hebben. Maar mensen die een behaarde hond zoeken gaan nu eenmaal niet snel tussen de naakthonden zoeken, en mensen die op zoek zijn naar een naakthond, nemen ook niet snel de behaarde variant. Sinds 2007 (Mexicaan) en augustus 2013 (Peruaan) mogen ze echter wel in de showring verschijnen, dus misschien dat er nu wel wat meer belangstelling voor deze honden komt.

De behaarde Peruaan, ook wel  Perro Peruano Peludo (wat dus letterlijk vertaald Peruaanse Behaarde Hond betekend):

Peludo 1Peludo 2http://www.huacaviringo.com

Peludo 3http://www.chiennoble.com

 

De behaarde Mexicaan :

Mexicaan 1Mexicaan 2http://www.korrantoh.com

Mexicaan 3

En dan natuurlijk nog de Chinese Crested Powder Puff:

powderpuff20090401-0